باران بود

مجال نبود

ما به بخت خوب خود خندیدیم

و قرار گذاشتیم

پاییز به صحرای مجاور کوچ کنیم

انگور بکاریم

خیال بچینیم

پاییز آمد

زمستان رفت

ما همچنان در پای تاک ها سوگواری می کردیم

و هیچ وقت نفهمیدیم

قرار آن روزها چگونه از ذهنمان پر کشید ؟

( کیان الیاسی )