اون قدر بد ام که نمی دونم چی کار کنم ، بعد فکر می کنم همه ی مردم وقتی بد هستن چی کار می کنن؟ دوش می گیرم ، کتاب می خونم، خط خطی می کنم ولی نمی شه بدتر می شم، سعی می کنم بخوابم، موزیک گوش می دم بلکه کمک کنه بخوابم، فایده نداره با خودم می گم همه ی مردم این حس رو یکی دو بار شایدم بیشتر تجربه کردن، من هم مثل بقیه بالاخره تموم میشه، به نسرین میگم بد ام باهام حرف میزنه ولی یک ساعت که گذشته باز حس های بد ام برمیگرده بعد با خودم فکر می کنم شاید بخوام گریه کنم ولی گریه ام نمی یاد شاید گریه علائم روزهای بعدی باشه شایدم یه یک هفته ای دپرس بشم بعد هی پیاده روی کنم و هی شعر های چرت و پرت بخونم و بنویسم، ولی می دونم بالاخره تموم می شه مثل همه ی مردم دنیا، زندگی همینه دیگه بدتر از همه اینه که گند رو خودت زده باشی